All alone

Dlaczego czas tak szybko płynie? Mam wrażenie, że zaraz będę miała czterdziestkę na karku (tak, wiem, że przesadzam), w związku z czym powinnam jak najszybciej nauczyć się robić na drutach, bo w końcu będę musiała znaleźć sobie coś do roboty między poprawianiem wypracowań. Nie planuję zostać polonistką, ale wszyscy ciągle mi powtarzają, że tak skończę i właściwie, to ja sama w pewnym sensie przyjęłam to do wiadomości, choć w gruncie rzeczy, to wewnętrznie wciąż się buntuję i krzyczę, że wcale tak nie będzie. 

Mam totalną obsesję na punkcie reniferów, wiecie? Po tym, jak znalazłam ten szalik, to kupiłam jeszcze buty. Powinien być jakiś Dzień reniferów albo coś takiego. Tylko nie mam jeszcze żadnego swetra, a sweter z jakimś rogatym zwierzęciem chciałam od zawsze, a właściwie, to od dnia, w którym dowiedziałam się, że istnieją (istnieją!) tacy ludzie, jak Huncwoci, a konkretniej, że jest ktoś taki, jak James Potter, także obsesja jest jak najbardziej uzasadniona, bo nie chcę, żebyście myśleli, że to z powodu zbliżających się baaardzo powoli świąt (a jeszcze przed chwilą pisałam, ze czas szybko płynie, nie rozumiem siebie). I przepraszam, że znów wspomniałam o Harrym Potterze. :D 

Jest już niedziela, a ja tak bardzo lubię piątki. Kiedy wracam ze szkoły, zostaję całkiem sama, bez rodziców i mam święty spokój. Zazwyczaj robię sobie kawę z mlekiem, siadam przy komputerze, wyjmuję zeszyt do matmy i bardzo powoli odrabiam lekcje, pisząc z Pseudo i z S. Czasami wyciągnę którąś z nich na wieczorny spacer, a czasami zostają smsy i John Lennon, przy którym nawet matma wydaje się być fajna i który sprawia, że głowa wcale nie boli mnie od liczenia, jak to zazwyczaj bywa. Niestety, to był kolejny weekend, który uświadomił mi, jak bardzo beznadziejny kontakt mam z Tatą. 

Czekam na piątek.