You never looked so bored

Miałam się uczyć, a zamiast tego wyciągam pióra z poduszek, co z pewnością ucieszy Mamę. Wcinam zbożowe ciasteczka i piszę poradnik pt. „Jak zdemolować kuchnię tylko i wyłącznie podczas krojenia gruszki?". 

I wiecie co? Tak sobie myślę, że może jednak nie jestem aż taka zła. Pseudo upatrzyła sobie pewnego chłopaczka, więc ja (oprócz tego, że muszę się oduczyć freakować, bo „o matko, zaraz się spóźnimy, za pięć minut dzwonek!”) tradycyjnie chodzę na zwiady, dostarczam jej wszelkich możliwych informacji i wysyłam wiadomości o treści „jest pod 40”. Do moich zadań specjalnych należy też obiektywna ocena jej wyglądu i zachowania i chyba tę część lubię najbardziej. Chociaż szpiegowanie też nie jest złe… tylko chyba gorzej mi wychodzi. ;) 

Leniwe weekendy są takie miłe. A raczej leniwe soboty są miłe. Mogę gadać godzinami przez telefon, udawać, że się uczę, jeść, panikować, że zgubiłam pamiętnik, obijać się, pozwalać komediom romantycznym wyżerać resztki mojego mózgu, obijać się, internetowo śledzić chłopaczka Pseudo (nie bójcie się mnie :D) i usiłować robić na drutach, co idzie mi bardzo, ale to bardzo mozolnie. 

I tak, zdaję sobie sprawę z tego, że moja codzienność jest straszliwie nudna. A że każdy tydzień wygląda niemalże tak samo, to sami widzicie po tematyce moich postów. Ale jednak piszę, żeby się Wam nie nudziło i żebyście nie pomyśleli, że zadźgałam się drutami albo zostałam otruta cukierkami, które rozdaje pan kierowca busa.