Away

Wiem, wiem. Huś-leniwiec. Tyle mam w tej kwestii do powiedzenia. ;)

Jak się pewnie domyślacie, słowo „matura” wychodzi mi już bokiem (+ uzależniłam się od kawy). Nagle wszyscy chcą być moimi doradcami zawodowymi, ale powiem Wam szczerze, że dosyć kiepsko im spełniają się w tej roli. No cóż, do Hogwartu nie pójdę, aurorem nie zostanę, uzdrowicielką w Świętym Mungu tym bardziej nie, ale to nie zmienia faktu, że jestem najbardziej niezdecydowaną osobą na świecie i moje pomysły z każdym dniem stają się coraz głupsze. I bynajmniej nie są to pomysły dotyczące kierunku studiów. Rzućmy szkołę, rzućmy studia, zajmijmy się czymś mniej przyziemnym! *wiwaty*

Sam powrót do szkoły… och, no cóż. To będzie bardzo dziwne, jeśli napiszę, że samo chodzenie na lekcje jest całkiem… fajne? Nie wierzę, że to napisałam. Ale naprawdę, jeszcze nigdy tak dobrze nie przebywało mi się w szkole. Może to kwestia braku chemii, biologii i fizyki w planie zajęć, a może po prostu zwariowałam. Kto wie?

Kiedy ostatnio siedziałam sobie w elce (na oblanym promieniami zachodzącego słońca placu - żeby było romantyczniej), doszłam do wniosku, że życie powinno mieć taką opcję jak jak „włącz ścieżkę dźwiękową”. I nie mam na myśli radia i piosenek, które sami wybieramy. Po prostu w tle zawsze powinna być odpowiednia muzyka. Tak, o takich rzeczach się myśli podczas robienia koperty i gapienia się na instruktorów, proszę państwa! :)

Nie polecam jesiennych spacerów w deszczu. Z roztrzepaną S. W trampkach. Z jednym parasolem. I bolącym uchem. Ała. Dawno nie szłam tak szybko. Och, no może nie licząc powrotów od Pseudo (która jest największą bałaganiarą na świecie i nigdy w życiu nie pomogę jej już w sprzątaniu po remoncie, który jakoś mnie natchnął i sama przymierzam się do malowania, więc niech ktoś zostanie moim farbowo-ścianowym doradcą, proszę?) w egipskich ciemnościach na naszej gangsterskiej ulicy. 

Dobra, a teraz coś, za co wszyscy mnie zabijcie, ale nie byłabym sobą, gdybym tego nie napisała. Czy wszyscy już wiedzą, że Rowling napisze scenariusz do filmu realizowanego na podstawie książki „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć?”?!?!?!?!?!?! To nic, że nie zobaczę Luny, ani Dracona, ani Zgredka, ani nawet Harry’ego (nieee, wcale z tego powodu nie ubolewam), bo i tak pewnie się popłaczę, widząc jakiegoś staruszka zajmującego się sklątką tylnowybuchową. 

Przemilczcie.

Wracając do tematu przyłości... hm, ja zostanę żoną Angusa. ♥♥♥